Tag Archives: karne

Zatarcie skazania

Zatarcie skazania

Co by się stało, gdybym została skazana za jazdę po pijanemu ? Zabrane prawko, kupa wstydu i sprzedaż motoru ? Niestety nie tylko. Dla mnie skazanie jest równoznaczne z brakiem możliwości zdawania na aplikację prawniczą, czyli zostania prawnikiem w ogóle. Takich zawodów jest oczywiście więcej.

Skąd pracodawca wie o skazaniu? Każdy zapadły wyrok i wymierzona kara odznaczana jest automatycznie w Krajowym Rejestrze Karnym.

Zwykle jesteśmy proszeni o dostarczenie do miejsca pracy wyciągu z takiego rejestru. Zatarcie skazania jest równoznaczne z wykreśleniem naszego wyroku z KRK. Nie oznacza to oczywiście, że wymiar sprawiedliwości zapomina o naszych grzeszkach i całkowicie znikamy z ich baz danych.

zatarcie skazania





Jak wynika ze schematu, istnieją też przestępstwa, które nigdy nie ulegają zatarciu. Tutaj ustawodawca niestety jak zwykle zaszalał z wizją wszechobecnych pedofili oraz pijanych kierowców (w tym drugim wypadku chodzi o orzeczenie środka karnego na zawsze). Najwidoczniej uznano, że są to przestępstwa najcięższe w kodeksie karnym i daleko im np do ludobójstwa czy terroryzmu. W przyszłości koniecznie muszę poświęcić jedną notkę na populizm penalny.

Pozostałe środki karne orzekane na zawsze, takie jak zakaz przebywania w określonych miejscach czy zakaz kontaktowania się z określonymi osobami, korzystają z możliwości złagodzenia (art.84a kk) i tym samym można zatrzeć skazanie po ich wykonaniu.

Warto pamiętać, że przy lżejszych przestępstwach zagrożonych karą pozbawienia wolności (za które wymierzono karę niższą niż 3 lata), złożenie przez nas wniosku o zatarcie skazania, może skrócić okres oczekiwania z 10 do 5 lat. Przywilej ten przysługuje jedynie osobom, które przez ten okres przestrzegały porządku prawnego.

Category: prawo karne | Tags: , ,

Jak kopać żeby się nie wkopać

Obrona konieczna i stan wyższej konieczności

… czyli jak się bronić żeby nie zostać przestępcą. Przełożenie na język ludzi art. 25 i art. 26 kodeksu karnego.

 

Intuicyjnie każdy z nas wie, że są przypadki kiedy zniszczenie cudzego mienia czy agresja wobec innych osób nie jest niczym nagannym.
Wydaje się czymś naturalnym zniszczenie koców sąsiada w celu ugaszenia pożaru, czy pobicie człowieka, który okrada nasz dom. Warto jednak pamiętać, że każda regulacja w prawie ma swoje granice i jeśli się w nich nie zmieścimy, nasze zachowanie będzie uznane za bezprawne, a sąd będzie mógł orzec karę.
 

Tym razem postanowiłam nie omawiać całego algorytmu, a zaznaczyć najpraktyczniejsze jego aspekty.
Wersja jpg bez zoomu.

JEŻELI SKRZYWDZISZ FIZYCZNIE NAPASTNIKA, SĄD ZANIM ORZEKNIE O EWENTUALNEJ KARZE, ZADA SOBIE I TOBIE KILKA PYTAŃ:
  1. Czy faktycznie zostałeś zaatakowany? Czy był to „zamach” czyli nagłe zdarzenie zagrażające Twojemu życiu i zdrowiu ?
  2. Czy działanie napastnika było bezprawne? Czy on sam nie działał w obronie koniecznej lub był funkcjonariuszem publicznym?
  3. Jaki był Twój zamiar? Czy podjąłeś atak tylko w celu ochrony, czy był to jedynie pretekst do skrzywdzenia drugiej osoby ?
  4. Czy obrona była konieczna? Czy atak był jedynym sposobem obronę ? W ramach obrony koniecznej napadniętemu zawsze przysługuje prawo nie ustąpienia przed napastnikiem i podjęcia z nim walki.
Sąd Najwyższy stwierdził, iż „osoba napadnięta nie ma obowiązku ani ratowania się ucieczką, ani ukrywania się przed napastnikiem w zamkniętym pomieszczeniu, ani też znoszenia napaści ograniczającej jej swobodę, lecz ma prawo odpierać zamach wszelkimi dostępnymi środkami, które są konieczne do zmuszenia napastnika do odstąpienia od kontynuowania zamachu” 
5.Czy działania obronne trwały tylko po to, żeby zniweczyć zagrożenie wywołane przez napastnika czy przedłużyłeś je w celu „dania nauczki” (korelacja czasowa)?
6. Czy proporcja dobra ratowanego do poświęcanego jest adekwatna ?

 

JAKIE POWINIENEŚ WYCIĄGNĄĆ Z TEGO WNIOSKI PRAKTYCZNE ? 

  • Nie jesteś wymiarem sprawiedliwości. Jeśli poważnie uszkodzisz napastnika sąd wcale się nie ucieszy się, że wyręczyłeś go w wymierzeniu karu. W najgorszym wypadku stwierdzi że jesteś takim samym napastnikiem jak Twój oprawca.
  • Nie bij profilaktycznie. Co do zasady nie możesz jako pierwszy okazać agresji nawet jeśli podejrzewasz ją u drugiej osoby. Obrona konieczna jest zawsze „odpowiedzią” na zamach drugiej osoby”.
  • Przesadna odpowiedź na atak wywołana stresem musi być „usprawiedliwiona okolicznościami” (chyba że stres będzie tak duży że wyłączy świadomość a tym samym poczytalność). Takie osoby nie będą podlegać karze.

CZY ZABICIE DRUGIEGO CZŁOWIEKA MOŻE BYĆ UZNANE ZA CZYN LEGALNY ?

Z art. 2 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka wynika, że zabicie człowieka w obronie koniecznej jest dopuszczalne tylko, gdy użycie siły było bezwzględnie konieczne. Tym samym czyn taki nie jest bezprawny.

Po więcej informacji, w szczególności dotyczących stanu wyższej konieczności, odsyłam do lektury algorytmu.

Termin przedawnienia w prawie karnym

Termin przedawnienia w prawie karnym

Jak to jest możliwe, że człowiek popełniający przestępstwo nie zostaje ukarany za swój czyn i jest to zgodne z prawem? Jak to możliwe, że mimo iż zapadł w sprawie prawomocny wyrok i orzeczono karę, po wielu latach nieegzekwowania kary obowiązek ten gaśnie?Są to z perspektywy prawnika pytania-prowokacje. Swoje posty kieruję jednak do laików, dlatego chciałam w kilku słowach, rzeczowo odpowiedzieć na te populistyczne hasła. Warto wiedzieć jak się do nich ustosunkować.

CZEMU SŁUŻY PRZEDAWNIENIE KARY ?

W prawie karnym, karę wymierza się w bardzo konkretnych celach - ma ona odnieść pozytywne skutki zarówno dla społeczeństwa jak i skazanego. Kara ma być jednocześnie wymierzeniem sprawiedliwości, próbą resocjalizacji, utrwaleniem w świadomości społecznej, że są wartości które należy chronić oraz że państwo ochronę tę gwarantuje.
Ideałem odpowiednio wymierzonej kary jest określenie takiego rodzaju i ciężaru kary dla skazanego, który pozytywnie wpłynie i na przestępcę i na przyglądające mu się społeczeństwo.
Problem z przedawnieniem kary polega na tym, że zupełnie inaczej oddziaływać będzie ta sama kara na 20-letniego złodziejaszka, a inaczej na 40 letniego mężczyznę, który w międzyczasie założył rodzinę i na dobre skończył z przestępczym procederem.

DLACZEGO PRZESTĘPSTWA MAJĄ RÓŻNY TERMIN PRZEDAWNIENIA ?

Ustawodawca stwierdził, że w zależności od ciężaru kary, różny upływ czasu pozbawia karę swojego pierwotnego sensu. Stopniując wagę popełnianych czynów, określił również przestępstwa które nigdy nie ulegną przedawnieniu - są to zbrodnie wojenne, zbrodnie przeciwko ludzkości, umyślne przestępstwo zabójstwa, ciężkiego uszkodzenia ciała, ciężkiego uszczerbku na zdrowiu lub pozbawienia wolności łączonego ze szczególnym udręczeniem, popełnione przez funkcjonariusza publicznego w związku z pełnieniem obowiązków służbowych (art.105 kk). Jest to bez wątpienia katalog najcięższych przestępstw chociaż aż dziw, że w ramach populizmu penalnego nie ma w tym katalogu przestępstw pedofilskich ;)
przedawnienie przestepstwa

Jeśli określone przez nas przestępstwo nie znajduje się w powyższym katalogu, należy zastanowić na jakim etapie wiedzy i postępowania jest wymiar sprawiedliwości w naszej sprawie. Inne są okresy przedawnienia dla przestępstw w których nawet nie wszczęto postępowania, inaczej dla tych gdzie wprawdzie postępowanie jest w toku ale nie zapadł jeszcze wyrok i jeszcze inaczej dla przestępców prawomocnie skazanych ale jeszcze nieukaranych.Ustawodawca kategoryzując termin przedawnienia uwzględnił nie tylko ciężar przestępstwa ale również osobę pokrzywdzonego. Wg art.101§ 4 kk przedawnienie karalności przestępstw określonych w art. 199 § 2 3, art. 200, art. 202 § 2 4 art. 204 § 3, jak również przestępstw określonych w art. 197, art. 201, art. 202 § 3, art. 203 i art. 204 § 4, [są zwykle przestępstwa seksualne] 

w przypadku gdy pokrzywdzonym jest małoletni – nie może nastąpić przed upływem 5 lat od ukończenia przez pokrzywdzonego 18 lat.

Podobnie, ustawodawca poza zwykłym katalogiem terminów przedawnienia skrócił okres w którym można ścigać przestępstwa z oskarżenia prywatnego. I tak, przedawnienie upływa z okresem roku od czasu, gdy pokrzywdzony dowiedział się o sprawcy przestępstwa, nie później jednak niż z upływem 3 lat od czasu jego popełnienia. Jest w tym intencja uwzględniająca, że po dłuższym czasie zmieniają się stosunki między pokrzywdzonym a sprawcą oraz motywacja ofiary.

Category: prawo karne | Tags: ,